Zichtbaar ontroerd was hij, toen op zondagmiddag 12 april, door de jury van het project ‘Dichter op het Hogeland’ bekend werd gemaakt dat hij, Harry van Velsen, de eerste Dichter van het Hogeland was geworden. Van Velsen, geboren in 1948 in het dorpje Kruisweg in de Marne, dicht al enkele jaren. En met redelijk succes: drie dichtbundels in eigen beheer, een bij een gerenommeerd uitgeverij. Maar dat hij door de vijfkoppige jury zou worden uitgeroepen tot ‘Dichter op het Hogeland’ in de Kunstkerk van Warffum was een grote eer voor hem, zo verklaarde hij. ‘Een eer en een uitdaging. Ik heb er zin om er iets moois van te maken.’
Van Velsen streek de eer op na een enerverende middag in de Kunstkerk het Hogeland in Warffum. Een kleine tachtig bezoekers keken en luisterden naar de vijf kandidaat-dichters en naar een bont gezelschap van dichters, muzikanten en spoken-word-artiesten van het Polaris-orkest onder leiding van Jan Kuiper. Spreekstalmeester Louis Stiller legde uit dat er maar liefst 41 dichters een inzending had gedaan van zo’n 3 gedichten, en dat dat opmerkelijk veel was. ‘Bijna een derde was in het Grunnegs’, legde hij uit. ‘En dat is heel bijzonder voor zo’n open oproep.’
Wat de Dichter op het Hogeland precies gaat doen, welke taken Van Velsen heeft en wat er van hem verwacht wordt, staat volgens Stiller – een van de initiatiefnemers van dit project – geheel open. ‘Inmiddels zijn er al verschillende festivals en podia die bij ons hebben geïnformeerd, of er ook een delegatie dichters kan komen. De beste gedichten komen ook in Da’s ja goud en worden waar mogelijk in de bibliotheken, in gemeentehuizen en andere openbare plekken tentoongesteld. Poëzie leeft, op het Hogeland. Dat kun je aan een dag als vandaag wel weer zien.’
Van de winnende gedichten en nog zo’n 50 anderen is een prachtige bundel samengesteld die je hier kunt bestellen.


In een winterse setting was er na afloop buiten tijd om bij te praten bij een hapje en een drankje, in de voortuin van het Spijslokaal van het Openluchtmuseum Het Hoogeland. Binnenin het atrium is tot 7 januari 2026 een kleine tentoonstelling rond de IJsclub ingericht, met beroemde schaatsen, ijsmeters, medailles, oorkondes, foto’s en jaarverslagen van heel vroeger.



Tot 1 januari 2026 geen verzendkosten!
Louis Stiller zal woensdag 13 maart, op uitnodiging van de Historische Vereniging Winsum-Obergum, een lezing geven over de Winsumer architect/tekenaar Koos Scholma. De lezing vindt plaats bij Op Maarhuizen.
Zaterdag 17 juni, van 14-16 u. wordt er een dorpswandeling rond Koos Scholma gehouden in het centrum van Winsum. Scholma (1912-2007) was de zoon van een rijtuigbouwer en meubelmaker uit Winsum die uiteindelijk architect werd in Groningen, maar vanaf zijn vroege jeugd veel gebouwen en landschappen tekende – vooral in en om Winsum. Veel gebouwen verdwenen in de loop der tijd, of veranderden behoorlijk.
Samen met Scholma’s zoon Luit en zijn neef Roelf van der Tuuk gaan we op zaterdag 17 juni wandelen langs de plekken die Scholma een halve tot een hele eeuw geleden vastlegde: van de ‘Stoepkersgang’ tot de kerken en wagenmakers van Obergum en Winsum, van de wagenmakerij van zijn ouders tot verdwenen boerderijen in het centrum . De tocht duurt zo’n twee uur, en voert vooral door het centrum van Winsum, aan de hand van de tekeningen van en verhalen over Koos Scholma. Meld je aan op de 
Hoe Groningen er ooit uit zag, is prachtig te zien op de ruim tweehonderd schetsen tekeningen en schilderijen die architect en tekenaar Koos Scholma (1912-2007) maakte. Deze zoon van een rijtuigbouwer en meubelmaker uit Winsum had vanaf zijn vroege jeugd belangstelling voor gebouwen en landschappen, en tekende deze met veel gevoel voor detail. Niet zo verwonderlijk dat hij uiteindelijk koos voor een loopbaan als architect.

Nu haar boek Mijn ontdekking van het Hogeland is verschenen, gaat Trudy Beekman op tournee langs verschillende plekken in Groningen die inspiratie bieden voor haar werk en soms ook een rol spelen in haar boek.
In dit schetsdagboek neemt Beekman ons mee op een bijzondere tocht langs het Hogeland en de Waddenkust. Ze laat ons zien hoe ze als ‘nieuwkomer’ dit gebied leert kennen en elke dag verrassende ontdekkingen doet: een zee op afstand, bruine kiekendieven hoog in de lucht, witte abelen langs de wegen, bijzondere kippenrassen in Eenrum. ‘Schetsen is wortel schieten.’